Ayın ortasında motosikletle küçük seyahat yaptım – Moskova’dan Volokolamsk’a. Volokolamsk – küçük kent Moskova’dan yaklaşık 100 km. Oraya yol getirir – Volokolamskoye şosse. Yol çok güzel – onun iki tarafında ormanlar, eski kiliseler, küçük kentçikler ve kasabalar.
Burada birkaç foto.
Yol çok uzun, motosikletim  ise çok hızlı değil, bu nedenle yolda birkaç durak vardı – onların birinde de ormandaki oğle yemeği yaptım (foto 1).


Yolda, İstra kentine yakında, çok güzel, ve gururlu adlı manaster var – ‘Novıy İerusalim’, yanı türkçe ‘Yeni Kudüş’ – evet – rus papazların her zaman özel sadeligi yoktu. Ama binalar çok güzel – atalarımız çok çalıştı, ‘Stalinın şahinleri’ ise, soviyet zamanlarında, bu güzelliğe dokunmamış. (foto 2 ... 5).





Volokolamsk kentine yaklaşık saat 17.00 geldim (foto 6).
Başka fotoğraflar – yerli Kremlin (6 ... 10).






Foto 11 – sadece manzara – Kremlin tepesinde oturarak foto yaptım.


Gerçekten - Volokolamsk beni özel izlenim edinmemiş: sade küçük rus kent.
Yerli kremlin çok büyük ve zengin değil, kentinde eski tarıh yerleri yok.
Ama böyle durum, çünkü 1941 yılında burada en sert harp vardı ve savaştan sonra kent yine yapıldı.

Foto 12 – Volokolamsk eski zamanlarda ve şimdi - özel fark zaten yok.

Kentimize nihayet ılkbahar gelmiş. Bu yılda oldukça geç gelmiş.
Hava şimdi 0 derece yaklaşık: ama kar eriyor. Karın altında ise artık yeşıl ot.

Kürtünlerin yerinde ise böyle kara ve pis iskeletler kalıyor – güneş hızlı hızlı karı yiyor.   

Böyle kış... hava hem yaşamaz hem de ölmez. Kar yağıyor – eriyor. Gerçekten – soğuk hava (-8 ... -15) daha iyi – o halde güneş var. Bu günlerde ise hava kapalı... güneş yok... depressif...

Ilk bahar, daha hızlı gelsın...

Doğru kış gelmiş. Bugün hava -24 derece!

Gök masmavi, çok güneşli ve hava tertemiz. Çok güzel! Şimdi, trene binip Moskova’dan daha uzağa gitmek çok istiyorum – ormanda dolaşmak.
Ama çalışmam lazım – ofiste oturarak pencereden bakıyorum.
Binanın içinde ılık – kalorifer ateş gibi.

Sokakta ise her şey bembeyaz – kar, tuy yorganı gibi. 

Eski zamanlarda, 1980 yılından önce, bizim evimiz vardı – Moskovanın içinde. Şimdi orada yeni mahalle var - ‘Strogino’. Biz de, 9 katlı binadaki 4 odalı apartımanımızda yaşıyoruz.

Şimdi, elemanlarımızın biri bu fotoğrafı bana gösterdi – onun eski evi – bu fotoyı o, yeni evinin penceresinden yaptı.

Kış, çok kar, sesız yer, orman yakında var, pis ve gürültü Moskova’dan 70 km... gerçekten masal gibi...

Belki 10 ... 15 yıl sonra, ben, sehirdeki apartımanımı satıp, böyle evi alacağim.